
Hoje tive aula somente na parte da tarde, aproveitei e dormi mais que o costume.
Temperatura agradável e natureza dando sinais de vida, as arvores, como num passe de magica (mágica de Deus), estão cheias de folhas verdinhas!!
Assistimos aula com uma das janelas abertas e para a minha alegria tinha um pássaro bem próximo que cantava, cantava muito, entendo pouco da linguagem deles, mas acho que ele agradecia aquele maravilhoso dia ao Criador....rsrsrsrs. Eu fiquei encantada. Prestava atenção na aula e no canto do pássaro...não me contive e perguntei para a professora o nome do pássaro que me encantava com aquela melodia. Ela não sabia, mas foi atrás de uma outra professora para descobrir o nome e aquele momento ficou ainda mais mágico, a turma toda quieta escutando o bichinho cantar. Descobri o nome dele: sädesärla. Depois do intervalo a professora trouxe um livro sobre os pássaros da Suécia e aprendi um pouquinho. Ai está, em sueco, o que aprendi:
Sädesärla: Utseendet är välbekant, de vira kinderna, den svarta haklappen och den långa, svarta och vita stjärten. Honan är orenare i färgen. I vinterdräkt är strupen vit, varför endast en halvmånformig svart fläck återstår på bröstet. Ungarna liknar de gamla i vinterdräkt men är gråbruna på ryggen och har kinderna gråvita.
Över hela landet, gärna vid vatten och i närheten av bebyggelse, är sädesärlan hemma.
Boet byggs i murspringor, i bryggor, i holkar, under tegelpannor, i stora rovfåglars bon o. s. v. Äggen är 5-6, gråvita med mörkgrå eller brunaktiga prickar. Ofta två kullar, i maj och juni. Göken lägger ofta ägg i sädesärlans bo. Bådå makarna ruvar i omkr. 12 dagar. I sept.-okt, flyttar arten till östra Afrika och Främre Asien; återkommer i april. Födan består av insekter.
Acabei de fazer uma pesquisa para ver se encontrava alguma coisa desse pássaro em português e encontrei....legal!!!
Aqui está:
A alvéola-branca (Motacilla alba) é um pequeno pássaro da ordem Passeriformes, sub-família Motacillinae, que abarca também os géneros Anthus e Macronyx.
Esta espécie vive em muitas partes da Europa, Ásia e o norte da África. Alguns residem permanentemente nesses lugares, e outros migram para a África. É uma ave insectívora de campo aberto, encontrando-se com frequência perto de habitações e de água. Prefere áreas abertas para empolar, onde pode ver e perseguir as suas presas. Adapta-se a áreas urbanas procurando alimento em zonas pavimentadas, tais como parques de estacionamento.
A espécie nidifica em fendas de paredes de pedra e estruturas semelhantes, naturais ou feitas pelo homem.
A alvéola-branca é uma ave pequena e elegante, de 16 a 19 cm de comprimento. A sub-espécie Motacilla alba alba é basicamente cinza em cima e branco na parte debaixo, cara branca e pescoço preto.
2 comentários:
Que legal que vc conseguiu informacoes sobre seu "amigo", que canta tao bem. Nessa época da primavera, é realmente muito bonito se ouvir o canto dos passaros. Um bom dia pra vc. Bj
Hum..bem interessante! Adoro esta época ouvir o canto dos pássaros. É muito lindo.
Bjos e tenha um bom final de semana
Neuma Jonsson
Postar um comentário